Het EERLIJKE verhaal achter afvallen

Deze blog is voor degene die een hekel heeft aan zijn of haar lichaam. Elke keer als je in de spiegel kijkt, gaan de negatieve gedachten door je hoofd. Je zou zo graag willen dat je wat slanker was, zodat je kleding er wat beter uit zou zien. Pas dan, als die paar kilo eraf is, kun je gelukkig zijn.

Op de één of andere manier lijkt men dat te geloven: geluk is pas daar wanneer je een paar kilo afvalt of wanneer je een magische streefgewicht hebt bereikt. En dat je erin gelooft is niet jouw fout. De maatschappij heeft goed werk geleverd als het gaat om ons daarin te doen laten geloven en heeft ons geleerd dat het veranderen van ons lichaam de belangrijkste stap is naar geluk en het laten groeien van zelfvertrouwen. De maatschappij lijkt door dit denkbeeld te zijn overgenomen, wat maakt dat het lastig is om te voorkomen dat je in die denkfout stapt.

Ondanks dat de dieetcultuur ons anders probeert te vertellen, wil ik je zeggen dat je niet gelukkiger gaat zijn met die paar kilo eraf. Zóveel vrouwen verliezen een paar kilo en zijn nog steeds niet gelukkig. Waarom? Omdat ze aan de belangrijkste kwestie voorbij gaan: de reden dat ze hun lichaam niet goed vinden zoals het nu is. Dieeten is slechts een gevolg, de reden wáárom ze willen afvallen is de oorzaak. Daarom voelen veel vrouwen zich na het afvallen nog steeds ellendig: de oorzaak is gebleven.

Je lichaam liefhebben begint niet bij een paar kilo eraf, het begint bij het leren acccepteren van het lichaam dat je al hebt. In plaats van ons lichaam te straffen en martelen met een dieet, is het goed om te bedenken wáárom je je lichaam niet oké vindt zoals het nu is. Komt het door het ideaal beeld dat is ontstaan door social media, heeft iemand ooit een opmerking gemaakt, ben je niet oké met jezelf omdat je jezelf vergelijkt met de ander? Waar is dat zaadje van ontevredenheid ontstaan?

I’ve been there. Zo’n drie jaar geleden begon ik te geloven dat ik gelukkiger zou zijn wanneer ik wat af zou vallen. Ik stortte mezelf in een rollercoaster: minder snoepen, meer sporten, constant bezig zijn met afvallen. En ondanks de complimentjes, de opmerkingen dat ik er goed uit zag en de kledingmaten minder was ik na twintig kilo afvallen nog steeds niet gelukkig. Misschien dat nog een paar kilo eraf zou helpen?
Pas later besefte ik me dat ik niet aan het afvallen was voor mezelf. Ik viel af omdat ik ook bij de platte-buiken-groep wilde horen, ik wilde ook over het strand lopen en mijn buikspieren kunnen laten zien. Ik wilde zijn zoals zij. Voor mij was dit besef dan ook een kantelpunt naar loslaten en balans. Ik kan ondertussen genieten van mijn lijf omdat het in staat is om tien kilometer hard te lopen, maar ik kan ook genieten van een stuk chocola bij de thee. En nee, het is echt niet zo dat ik altijd sta te juichen als ik in de spiegel kijk, maar ik ben best oké met hoe het eruit ziet en trots op wat het heeft bereikt.

Begrijp me niet verkeerd: afvallen omdat het beter is voor je gezondheid of om net even wat lekkerder in je vel te zitten is oké. Maar afvallen omdat je jezelf wel erg dik voelt in vergelijking met die ander is niet oké. Afvallen om zoals zij/hij te willen zijn, afvallen omdat die jongen je dan misschien wel ziet staan, afvallen om gelukkig te worden: het hoeft niet. Je wordt niet gelukkig wanneer je een paar kilo verliest of een kledingmaat minder hebt.

Dus in plaats van onszelf te straffen, laten we beginnen met respect te hebben voor ons lichaam. Laten we stoppen met negatief gepraat, maar juist ervoor kiezen om de gedeeltes waar we wel oké mijn zijn te koesteren (het hoeft niet allemaal in één keer: tevreden zijn met die lieve kuiltjes op je wangen, je sterke armen, je mooie benen – dat is stap één!). Laten we stoppen met allerlei crashdiëten te promoten, maar te kiezen voor een gezonde balans voor ons lichaam: waar chocola en cake gewoon bij hoort!

Een brief aan mijn lichaam

Ik kan me niet herinneren wanneer ik me voor het eerst zorgen om je begon te maken, lichaam. Ik bedoel als in echt zorgen maken: mezelf bekijkend in de spiegel, prikkend in mijn huid en regelmatig checken wat er zoal ‘flubberde’ wanneer ik bewoog. Ik denk dat het voor het eerst zo ergens rond de middelbare school was, maar nu, als 22-jarige vrouw, ben ik toch anders gaan denken.

En daarom: hier is een ode aan jou, lichaam, en aan alles wat je hebt doorgemaakt. Het heeft even geduurd, maar eindelijk zijn we op het punt dat ik me niet meer zorgen wil maken om je flubbers en fladders. Ik wil je danken dat jij je voor mij bleef inzetten en je best voor me deed, ook tijdens lange nachten en pizze-party’s. Bedankt voor alle mooie ervaringen die je mij hebt gegeven en mij hielp de dingen te doen waar ik zo van hou.

Zo vaak vergeleek ik jou met andere lichamen, maar er is er niet één zoals jij, en dat maakt dat ik van je begin te houden. Je bent uniek en mooi op je eigen manier. Je bent geen zandloper of appel of peer. Je bent de reden dat ik kan hardlopen, dat ik me kon concentreren voor toetsen, dat ik kan werken. Je bleef sterk, ondanks dat ik niet altijd goed voor je zorgde of je zei dat ik je niet mooi vond.

Lief lichaam, het heeft wat tijd gekost, maar ik wil je bedanken en lief hebben. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar ik wil me voor je inzetten en doen wat het beste voor jou is. Zelfs als ik ouder wordt en je verandert, blijf jij de moeite waard om mij voor in te zetten. Ik zal mijn best doen om manieren te blijven zoeken om van je te houden en met jou te groeien.

En aan alle andere lichamen die dit lezen: weet dat jij net zo mooi en uniek bent. Misschien niet zoals dat in tijdschriften of die je op TV ziet -of misschien doe je dat wel-, maar hoe je er ook uit ziet: doe wat je gelukkig maakt en weet dat je mooi bent en 100% de moeite waard. Of dat nu gaat om het eten van Ben & Jerry’s of om het volgen van een sportschoollesje nadat je hard hebt gewerkt. Als het voor jouw lichaam op dat moment het beste is, laat dan niemand je anders vertellen. Je bent mooi én de moeite waard.

Is mijn lichaam mooi genoeg? Vrouwen en de standaard van perfectie

Opeens las ik de titel van een artikel: “leer hoe je mooi kunt zijn van de 10 mooiste vrouwen in de wereld”. En ook al was het niet bedoeld als een aanval of überhaupt om negatieve emoties over te brengen, toch voelde het zo. Ik voelde me beledigd, geïrriteerd en kwetsbaar. Want, waarom moet ik leren hoe ik mooi kan zijn? Waarom is er een select groepje vrouwen die onder ‘de mooiste’ vallen? Waarom zijn zij allemaal beroemd? En wat moet ik eigenlijk doen om die titel te krijgen? Ben ik eigenlijk wel mooi?

De media heeft er een rare definitie van gemaakt. Om mooi te zijn mag je geen rimpels hebben, moet je mager zijn, de perfecte glimlach hebben, niet te kort én niet te lang zijn, dure merken dragen en eigenlijk.. moet je gewoon perfect zijn. Wat de media je daarbij niet vertelt is dat beroemdheden ook gewoon vlekjes in hun gezicht hebben, niet allemaal even mager zijn en dat ze variëren in hoogte, maar dat al deze dingen bewerkt worden voordat jij het ziet. Wat de media uitbeeldt is een volledig onbereikbaar ideaal voor vrouwen over de hele wereld.

Volgens Dove’s onderzoek naar lichaamspositiviteit zegt slechts 4% van de vrouwen van zichzelf dat zij mooi is (whut?!). En deze schrikbarende statistieken worden grotendeels beïnvloed door de media en door overmatig bewerkte foto’s op instagram en een onhaalbaar streven van perfectionisme dat we zo samen neerzetten. Waarom creëren we een visueel en een ideaal dat niet bestaat? Waarom passen we vrouwenvormen aan in een foto, reinigen we hun huid, ontdoen het van vlekjes en overtollige ‘vetjes’? We voelen de noodzaak om onvolkomenheden weg te werken, want dat is wat normaal wordt gepresenteerd. Het slaat nergens op!
Vrouwen mogen gevierd worden vanwege hun vormen, textuur, kleur en grootte. We mogen ons lichaam omarmen, of de media dat nou wil of niet.

So, let’s change the standard.
Je bent mooi, anders, moedig, geweldig en uniek. Je bent een kunstwerk. Niemand kan eruit zien als jij. Niemand klinkt als jij. Niemand is jou. De media probeert ons soms anders te doen geloven, maar ze bepalen niet de schoonheid die van binnen zit. Schoonheid is niet een ding. Schoonheid is wanneer je het vertrouwen hebt gevonden om de meest authentieke, echte en eerlijke versie van jezelf te zijn. You are beauty.

(Ohja, er is goed nieuws! Steeds meer merken vangen dit signaal op en geven het tegengeluid. Zo werken steeds meer modemerken en magazines met de zogenaamde ‘plus size’ modellen en zijn er zelfs tijdschriften met 100% echte en authentieke modellen. Joehoe!)

5 redenen waarom jij goed genoeg bent

Ik ben niet mooi genoeg. Ik ben niet slim genoeg. Ik ben niet sterk genoeg. Ik heb niet genoeg zelfvertrouwen. Ik ben geen goede vriendin voor mijn vriend. Kortom: ik ben niet goed genoeg.
De lijst gaat soms maar door en door en door. Het zijn gedachten die zo nu en dan bij iedereen oppoppen en men, wat is het vervelend! Waarom? Omdat het niet waar is! En hier zijn vijf redenen waarom.

1. Je bent perfect imperfect.
Als je denkt dat je perfect moet zijn, dan hebben we een probleem. En men, wat een druk ligt er op je schouders als je dat denkt! Kijk, waar je ook in gelooft (God, het universum, hij, zij of het), niemand heeft jou bedacht om perfect te zijn. Het is oké om fouten te maken, het is oké om soms te vallen, het is oké om dingen uit te proberen en dat dan blijkt dat het niet helemaal lukte. Het is hélemaal oké om imperfect te zijn. Je bent mens, hiep hoi! En zo lang jij je best doet, ben je 100% goed genoeg.

2. Fouten zijn er om van te leren, niet om jezelf te kunnen straffen.
Ja, soms maak je een fout. Het is balen, maar het gebeurt. Het is de realiteit van mens zijn. Het is niet leuk en kan moeilijk zijn of je rot laten voelen. Maar hoe slecht jij je ook voelt, je kunt er altijd van leren. Je kunt het gebruiken om er beter van te worden, om te groeien en jezelf te ontwikkelen. En daarmee komen we meteen bij het volgende punt:

3. Je bent in staat om te groeien en jezelf te ontwikkelen.
Ook al kan het soms voelen alsof je vast zit op een bepaald punt in je leven, het maakt niet uit. Serieus, het maakt niet uit. Omdat je nog steeds kunt veranderen. Altijd. Het is altijd een optie om te veranderen en te groeien. Maar echt: wat je ook wilt of kunt veranderen, waar je ook in wilt groeien, wat je doelen ook zijn, je bént goed genoeg. Dat ben je niet pas wanneer je dat doel behaald, maar gewoon nu al.

4. Je bent uniek.
Eén van onze problemen waardoor we denken dat we niet goed genoeg zijn, is doordat we onszelf constant vergelijken met anderen. Ik weet het, want ik doe het ook. Zij is iemand die er altijd zo leuk gekleed uitziet, zij haalde een hoger cijfer voor het afstuderen, haar instagram feed ziet er leuker uit, zij heeft de perfecte baan. Het gaat maar door. Maar hé: ik, jij, zij.. we zijn uniek! En ja, je bent goed genoeg.

5. Je verdient het om het goed te hebben.
Echt, je verdient het. Je verdient het om gezond en gelukkig te zijn. Je verdient positieve mensen om je heen die je opbouwen en sterker maken. Je verdient het om hardop te zeggen: “ik bén goed genoeg”, omdat je dat simpelweg bent.

Jij. bent. goed. genoeg.

3 belangrijke stappen richting het houden van jezelf

We willen allemaal de beste versie van onszelf zijn, of niet? Waarschijnlijk zou je anders niet op deze blog hebben geklikt of hier zijn begonnen met lezen, dus we gaan er even van uit dat jij de beste versie van jezelf wilt zijn. Niet de ‘wel oké’ of ‘prima’-versie, maar gewoon echt de beste. Zo unieke, authentieke zelf die straalt, geeft om anderen en om zichzelf. Een zelf die graag in contact is met anderen en waar je van houdt, eentje die doet aan goede zelfzorg en nog net niet ‘gelukkig’ op het voorhoofd heeft staan. Klinkt best goed, al zeg ik het zelf. Daar willen we wel voor gaan! Daarom vandaag een paar tips die je –hopelijk- op weg helpen.

Bij je beste zelf zijn horen drie belangrijke punten:
1. Accepteer jezelf
2. Vier jezelf
3. Vergeef jezelf

Accepteer jezelf
Als het gaat om jezelf accepteren gaat het om zowel je leuke als minder leuke kanten (want eerlijk is eerlijk: hoe geweldig we ook zijn, we hebben allemaal ook wel delen die ietsjes minder geweldig zijn). Accepteer dat er ook nog wat dingen zijn die wat werk vragen of aandacht nodig hebben, de delen waar je soms van baalt en waar dingen die altijd mee lukken.
We zijn allemaal mens en daardoor allemaal tof, maar ook imperfect. Perfect imperfect. Het is tijd om jezelf te accepteren om je onvolkomenheden en jezelf te laten groeien. En wat betekent acceptatie dan? Het betekent dat negatieve praat over jezelf de deur uit moet. In plaats daarvan: erken je fouten. Erken dat je mens bent, dat je niet perfect bent en dat er punten zijn waarin je mag groeien. Dat is geen straf of ramp, dat is een uitdaging! En als je gelooft dat je altijd mag groeien, geloof je dat je altijd beter kunt worden, dat je altijd dichter bij jezelf kunt komen en dat je dat accepteert. En dat is het eerste stapje naar van jezelf houden.

Vier jezelf
Doe een dansje, vier een feestje, ren door het huis en schreeuw: ik ben geweldig! Vier jezelf, vier dat je geweldig bent. Als je een harde werker bent, een trouwe vriend, wanneer je een mooie baanwisseling maakte, als je de perfecte partner hebt gevonden, als je tijdens het zingen eindelijk die hoge noot haalt, wanneer je een nieuw record vestigt tijdens het sporten, als je je bed uit kwam ook al had je geen zin in deze nieuwe dag. Vier het!
Want wanneer je jezelf viert, waardeer je jezelf. Je erkent dat je iets goed hebt gedaan en dat je het waard bent. En dat over jezelf kunnen zeggen is een hele mooie stap richting het van jezelf houden. Vind iedere dag iets wat je zou kunnen vieren.

Vergeef jezelf
Dit is misschien wel de moeilijkste: laat je fouten gaan. Leer ervan. Maar laat ze gaan. Je bent mens en dat betekent dat je soms fouten maakt. Je maakt een foutje op je werk, je vergat een afspraak, je maakte per ongeluk iets kapot. Je had een relatie met een verkeerd iemand, je maakte een verkeerde keuze. Vaak worden we boos en zeggen we dingen tegen of over onszelf die niet hoeven. We maken fouten en het is oké. Het is niet leuk en misschien doet het pijn (of doen we anderen pijn), maar het is oké. Wanneer je jezelf hierom kan vergeven en het los kan laten, zet je een mooie stap richting het meer van jezelf houden en de beste versie van jezelf zijn.

Dus voor de komende week en tijd zijn er drie dingen voor jou om te doen: jezelf accepteren, jezelf vieren en jezelf vergeven. Om uiteindelijk jezelf lief te hebben.

Op welk punt zou jij stappen kunnen zetten? En wat is iets wat jij viert aan jezelf?